رهبر سابق گروه نژاد پرست

دیوید دوک David Duke یکی از رهبران تاریخی گروه فاشیستی و نژاد پرست کوکلوس کلان در آمریکا است که بخش مهمی از زندگی اش را وقف اذیت و آزار سیاه پوستان آمریکا کرده است. چند روز پیش، وی یک نوار ویدئویی منتشر کرد و ضمن ابراز مخالفت با جنگ علیه ایران، به دفاع تمام عیار از رژیم آخوندی برخاسته است. البته سینه چاکی ایشان برای احمدی نژاد و خامنه ای موضوع جدیدی نیست زیرا وی طی چند سال گذشته یکی از مدافعان بی ترمز و دنده رژیم ایران بوده است، اما آنچه تازگی دارد صلح طلب شدن ایشان و مخالفتش با خشونت و جنگ میباشد. برای مشاهده ویئوی ایشان روی این لینک کلیک کنید و در صورت تمایل برای خواندن متن سخنان گهربار ایشان، روی این لینک کلیک فرمایئد.

یکی از موضوعاتی که دیوید دوک را با ملایان تهران پیوند میدهد، نفرت مشترکشان از یهودیان و از اسرائیل است. چند سال پیش که احمدی نژاد کنفرانس مسخره ضد هولوکاست را در تهران براه انداخت، دیوید دوک نیز یکی از سخنرانان این نشست کاملا علمی بود.

به خوانندگان پیشنهاد میکنم که متن فرمایشات ایشان را مطالعه فرموده و آنرا با اظهارات صلح طلبان دروغین آمریکائی و ایرانی مقایسه فرمایند تا آنگاه به عمق فاجعه ای که طی این سالها تحت نام ترقیخواهی و مبارزه با جنگ اتفاق افتاده آشنا شویم.

چگونه میتوان نام چپ و مترقی روی خود گذاشت اما رفتار و کردار و گفتاری مثل رهبر کوکلوس کلان ها داشت؟ چه تفاوتی بین دیوید دوک با لیلا زند یا تریتا پارسی وجود دارد؟ هر دوی آنها تحت نام مبارزه با جنگ از حکومت ایران دفاع کرده اند. یادآوری میکنم که لیلا زند همکار تریتا پارسی است که طی چند سال گذشته در همکاری با سازمان کاسمی صلح طلبان آمریکائی را دست چین میکرد و به ایران می برد و پس از گرداندان آنها در یک تور زیارتی که شامل قبر و خانه خمینی، ملاقات با آخوندهای ریز و درشت و افراد از قبل مشخص شده طرفدار رژیم میشد، تلاش میکرد که نامبردگان در بازگشت به آمریکا به طرفداران دو آتشه صلح طلبی (البته با چاشنی دفاع از حکومت ایران و حمله به جرج بوش) تبدیل شوند.

این نمایشات تهوع آور که تحت نام مبارزه با جنگ انجام میگرفت، پس از شروع جنبش در سال گذشته و خشونت عریان حکومت علیه مردم به پایان رسید چون بسیاری از صلح طلبان آمریکائی متوجه شدند که چگونه به کباده کشان و تبلیغات چیان احمدی نژاد تبدیل شده اند. حال ببینید که لیلا زند چگونه سعی مکند تا فعالیت های خودش، تریتا پارسی، سازمان لابی کاسمی و دیگر صلح طلبان دروغین در دفاع از احمدی نژاد را توجیه کند: (اعلامیه لیلا زند)

"در چند سال گذشته، ما اینجا در آمریکا، از آقای احمدی نژاد و سیاست های وی از هر طریق ممکن که فکر میکردیم به مردم ایران کمک کند حمایت کردیم. ازآنجا که ما انتخاب مردم ایران (انتخاب احمدی نژاد بعنوان رئیس جمهور) را محترم می شمردیم، طی چهار سال گذشته به مقابله با هر حرکت غیر منصفانه و توهین کننده ای که علیه ایشان بعنوان ریئس جمهور منتخب ایران بود برخاستیم.

ما برای حمایت از ایشان تظاهرات براه انداختیم. با سناتورها و نمایندگان کنگره ملاقات کردیم تا از ایران و رئیس جمهورش و سخنرانی های وی دفاع کنیم. ما مقالات زیادی در دفاع از وی نوشتیم بخصوص هنگامیکه وی در سال 2007 در دانشگاه کلمبیا رفت و مورد حمله بی ادبانه رئیس دانشگاه کلمبیا قرار گرفت. هنگامیکه وی سال بعد به آمریکا آمد و با لاری کینگ در تلویزیون سی ان ان مصاحبه کرد برایش دست زدیم. ما برای وی یک جلسه دیدار بسیار محترمانه با بسیاری از گروههای صلح طلب برگزار کردیم تا دیالوگ را ترویج دهیم.

ما دلمان میخواست که همه بدانند که ما از سیاست های تهدید آمیز آمریکا علیه ایران حمایت نمی کنیم. ما با احمدی نژاد بعنوان رئیس جمهور ایران به گفتگو نشستیم. ما همه این اقدامات رانه فقط به این خاطر که به آقای احمدی نژاد مربوط میشد انجام دادیم بلکه ما در کنار کسی نشتستیم که رئیس جمهور یک کشوری است که مردمش مورد تهدید قرار گرفته اند. ما این کار را برای هر ایرانی که در داخل کشور است انجام دادیم زیرا ما هوش و انتخاب ایرانیان (انتخاب احمدی نژاد بعنوان رئیس جمهور) را محترم می شماریم.”

با مطالعه فرمایشات دیوید دوک و مقایسه آن با اظهارات لیلا زند، بایستی از خود پرسید که کدامیک بی پرنسیب تر، ضد بشری تر و ضد ایرانی تر هستند: رهبر کوکلس کلان که صلح طلب شده یا لیلا زند و تریتا پارسی که تحت نام صلح طلبی برای احمدی نژاد و برنامه اتمی اش فعالیت میکنند؟

نسخه‌ی چاپی   ارسال مقاله به دوستان