ویدئو اسناد گزارش
 
 
 
 
 
 



نگاهی به توافق هسته ای در ژنو

حسن داعی

فوائد آن برای رژیم: حفظ توان تولید سلاح هسته ای، جلوگیری از تحریم های جدید،، تقویت سیاست مماشات در غرب و بازتر شدن دست رژیم برای نقض حقوق بشر. آثار منفی آن برای رژیم: شکست و سرافکندگی ولی فقیه و تضعیف کل نظام، رشد تضادهای داخلی رژیم، ادامه تحریم ها و بدتر شدن اوضاع سیاسی و اجتماعی در کشور، رشد نارضایتی ها و ناتوانی روز افزون رژیم در مهار خشم مردم

--------------------------------------------------------------------

 

نخست: برنامه هسته ای

از سال 2009 تاکنون، پیشنهاد مشخص 1+5 به جمهوری اسلامی، خنثی کردن ذخیره اورانیوم 20 درصدی در مقابل تعلیق برخی از تحریم ها از طرف غرب بود. با مقایسه پیشنهادات قبلی، منجمله پیشنهادی که به رژیم در آلماتی داده شد میتوان با قاطعیت گفت که رژیم امتیازات بسیار گسترده تری به غرب داده است و در مقابل هیچ امتیازی بیش از آنکه به جلیلی پیشنهاد داده شده بود نصیب اش نشده است.

متن توافق نامه دیشب را در این آدرس مشاهده میکنید که بطور خلاصه شامل بازرسی های بیشتر و روزانه از تأسیسات هسته ای، ادامه غنی سازی 3.5 درصدی اما حفظ ذخائر در حد کنونی، توقف کامل غنی سازی 20 در صدی و خنثی کردن همه ذخائر موجود آن و همچنین توقف کار در نیروگاه آب سنگین اراک میشود.

مهمترین نکته توافق نامه:

رژیم با حفظ نزدیک به 8000 کیلوگرم اورانیوم غنی شده و ادامه غنی سازی، کماکان توان تولید سلاح هسته ای را دارد اما توافق نامه ژنو،  مدت زمان Break out هسته ای رژیم را طولانی تر میکند و این، مهمترین فاکتور در مورد مسئله هسته ای رژیم است.

مدت Break out زمان لازم برای تولید حدودا 25 کیلوگرم اورانیوم غنی شده در حد 90 درصد بمنظور تولید یک سلاح هسته ای است یعنی اگر رژیم تصمیم به تولید سلاح هسته ای بگیرد و برای اینکار بخواهد از ذخائر علنی و اعلام شده 3.5 درصدی یا 20 درصدی اش استفاده کند، به چند هفته یا چند ماه نیاز دارد؟ طبیعی است که رژیم با افزایش ذخیره اورانیوم، افزایش تعداد سانتریفوژها و بکارگیری انواع جدید و پیشرفته آن تلاش میکند که مدت زمان Break out  را هرچه کوتاه تر کند تا دستش بازتر شود.

مثلا اگر مدت Break out را به دو هفته کاهش دهد، در اینصورت میتواند با یک بهانه (مثل کره شمالی) با بازرسان اجازه بازدید از یکی از مراکز غنی سازی را ندهد و با سرعت، به غنی سازی 90 درصدی اقدام کند. در اینصورت، آژانس و آمریکا فرصت کافی برای باخبر شدن از اقدام رژیم و نشان دادن عکس العمل مثل بمباران تأسیسات هسته ای را ندارند.

حال به توافق نامه نگاه کنیم و ببینیم که قدرت Break out چقدر کاهش یافته است.

برای ساخت بمب هسته ای حدودا 25 کیلوگرم اورانیوم 90 درصد غنی شده نیاز هست.

در حالتی که رژیم بخواهد از ذخائر اورانیوم 3.5 درصدی اش استفاده کند، باید حدودا 1000 کیلوگرم از این ذخائر را مجددا غنی سازی کند تا به 90 درصد برسد. زمان لازم برای این کار با توجه به سانتریفوژهای کنونی رژیم نزدیک به شش ماه است.

درحالتی که بخواهد از ذخائر 20 درصدی استفاده کند، به حدود 240 کیلوگرم آن نیاز دارد و زمان لازم برای غنی سازی از 20 درصد به 90 درصد بین 6 تا 8 هفته است.

با نگاهی به توافق نامه ژنو و خنثی سازی ذخائر 20 درصدی و عدم تولید مجدد آن و همچنین توافق رژیم با عدم افزایش سانتریفوژهای جدید، باید گفت که قدرت Break out رژیم بطور اساسی کاهش می یابد و این امتیاز بزرگی برای جامعه بین المللی است.

اما، منتقدان این توافق نامه میگویند که رژیم با حفظ نزدیک به 8000 کیلوگرم اورانیوم غنی شده 3.5 درصدی که برای حدودا 7-8 بمب کافی است، و با توجه با سابقه تقلب و ساخت مراکز هسته ای پنهان و با توجه به ناکافی بودن بازرسی های آژانس، میتواند ساخت سانتریفوژهای پیشرفته را بطور پنهان ادامه داده و زمانیکه به توان لازم رسید و Break out خود را به دو هفته رساند، مثل کره شمالی، توافق نامه خود را به هر دلیل و بهانه ای ملغی کرده و به ساخت بمب دست بزند.

در مورد این مسئله بسیار مهم، باید چند هفته دیگر صبر کرد تا میزان میزان همکاری رژیم با آژانس برای بازرسی های بیشتر را مشاهده کرد.

 

امتیازات اقتصادی برای رژیم

طبق این قرارداد، طی شش ماه آینده، با لغو تحریم پتروشیمی، صنایع خود رو، واردات طلا و دسترسی ایران به بخشی از ذخائر ارزی، حدود 10 میلیارد دلار نصیب اش میشود. برای رژیمی که تا سال گذشته سالی 120 میلیارد درآمد ارزی داشت، این رقم مسخره است و میزان درماندگی رژیم را نشان میدهد.

اما حسابی که رژیم از نظر اقتصادی کرده است و باعث نگرانی منتقدان توافق نامه کنونی شده این است که با شکاف خوردن تحریم ها، کمپانی های بزرگ غربی و کشورهای ریز و درشت، آماده ورود به بازار ایران میشوند و فشار برای برداشته شدن تحریم ها افزایش خواهد یافت و بسیاری از کشورها نیز اشتیاق بیشتری برای دور زدن این تحریم ها و معامله با ایران پیدا میکنند. از اینرو، کل دستگاه تحریم آرام آرام ترک خورده و فرو خواهد ریخت.

این محاسبات رژیم احتمالا خوش بینی غیر واقعی است زیرا کنگره آمریکا و مخالفان منطقه ای این توافق نامه، به نظارت خود در این  زمینه و جلوگیری از فروریزی تحریم ها ادامه خواهند داد.

 

مهمترین امتیازی که نصیب رژیم می شود

اثر روانی توافق روی جامعه: این توافق روی جامعه درهم شکسته ایران اثر روانی میگذارد و بطور موقت، امید به حل مشکلات اقتصادی مردم توسط نظام را بازسازی میکند. همانطور که انتخاب روحانی بنفع نظام تمام شد، این توافق نامه نیز دست رژیم را در کوتاه مدت پرتر میکند. بدین ترتیب، بطور موفت و تا جائیکه آثار روانی توافق نامه فضای اقتصادی را بهبود ببخشد (مثل کاهش قیمت دلار) فشار اجتماعی از طرف مردم روی نظام کاسته میشود. این امتیاز کاملا موقتی است و اگر توافق هسته ای نهائی حاصل نشده و تحریم ها بطور کامل برداشته نشوند، خیلی زود به یأس و نارضایتی مضاعف تبدیل میشود.

افزایش نقض حقوق بشر و تضعیف مبارزات آزادیخواهانه مردم ایران: توافق مرحله ای غرب با رژیم ایران و امید به توافق نهائی در پایان یک سال، باعث میشود که آمریکا و اروپا همه تلاش خود را برای راضی نگاه داشتن رژیم و خراب نکردن سازش نهائی بکار گیرند.  از اینرو، سیاست مماشات با رژیم دست بالا را خواهد گرفت و غرب برای ابراز حسن نیت به ولی فقیه و اثبات این مسئله که بدنبال تغییر رژیم نیست، چشم خود را بروی نقض حقوق بشر و سرکوب در داخل می بندد. همانگونه که توافق آمریکا با سوریه برای نابود کردن سلاح های شیمیائی، بشار اسد را به شریک آمریکا تبدیل کرد و از آنرمان، حتی اخبار کشتار و نسل کشی در این کشور از رسانه های بزرگ غرب حذف شده است.

در کشورمان ایران نیز، چهار سال پیش که اوباما در توهم سازش هسته ای با رژیم بود، چشم خود بر جنبش عظیم مردمی و کشتار و شکنجه در ایران را بست و بجای حمایت از مردم ایران، به مذاکرات بیهوده هسته ای روی آورد. در ماههای اخیر و پس از پیروزی روحانی در نمایش انتخاباتی، ازآنجا که غرب هدف اصلی خود را بر توافق هسته ای با روحانی قرار داده است، رژیم ایران با خیال آسوده چوبه های دار را در سراسر کشور برپا کرده است و سرکوب را بصورتی بی سابقه افزایش داده است رژیم ایران بخوبی میداند و تجربه کرده است که برای غرب، سازش هسته ای مهم تر از حقوق بشر در ایران است.

تقویت سیاست مماشات در غرب و تضعیف راه حل های ساختار شکن در ایران:  رژیم ایران لااقل برای یکسال، از توافق و سازش مرحله ای و تسلط سیاست مماشات در غرب نهایت استفاده را نموده و آنرا در داخل کشور خرج خواهد کرد تا خودش را بعنوان شریک جامعه بین المللی معرفی نماید و فضای سیاسی مناسب برای رشد راه حل های ساختار شکن را محدود نموده و از این طریق، از این دوران سخت عبور کرده و به عمر حکومت اش بیفزاید.  

هژمونی رژیم در منطقه: به گفته خاویر سولانا، یکی از دلائل اصلی سکوت اوباما در دو سال گذشته در مقابل نسل کشی در سوریه، باز نگاه داشتن درب معامله هسته ای با رژیم ایران است. یک سازش هسته ای مرحله ای به رژیم ایران و باز نگاه داشته شدن معامله نهائی در پایان سال، به رژیم ایران اجازه میدهد با خیال آسوده تر به دخالت در کشورهای منطقه و کشتار مردم سوریه ادامه دهد.

 

مهمترین اثر منفی توافق نامه برای رژیم

از آنجا که این توافق نامه توان هسته ای رژیم را بطور جدی کاهش میدهد، تحریم ها کماکان ادامه خواهند یافت و نظارت و بازرسی آژانس افزایش می یابد، این یک شکست برای ولی فقیه و کل نظام است. آثار این جام زهر، حتی اگر نیمی از جام زهر باشد، در درون رژیم عمل خواهد کرد.

با توجه به اینکه برنده اصلی این توافق نامه حسن روحانی و در نهایت هاشمی رفسنجانی خواهند بود و با درنظر گرفتن سرشکستگی ولی فقیه در این ماجرا و کاسته شدن از اتوریته وی، تضادهای درون نظام بشدت افزایش می یابند.

با افزایش تضادهای درونی رژیم و کاسته شدن از اتوریته نظام و شخص ولی فقیه، و با توجه به ادامه تحریم ها و تداوم شرائط اسف بار اقتصادی کنونی، بحران های اجتماعی و نارضایتی های عمومی افزایش یافته و کنترل این نارضایتی ها بسیار دشوارتر میشود.

این همان آثار جام زهر است که همواره رژیم را از نوشیدن آن باز داشته است.


منبع: ایرانیان لابی


   

برای ارسال این مطلب به فیس‌بوک‌تان، روی لوگوی زیر کلیک کنید:



شکست نایاک: نگاهی به پروسه دادگاه و حکم قاضی حسن داعی 

صلح طلبی با چاشنی نفت خام حسن داعی 

از قاچاق هواپیما تا نفوذ سیاسی در آمریکا حسن داعی 

گفتگوهای پنهان بین آمریکا و جمهوری اسلامی  

رشد و نمو بنیادگرائی اسلامی در ایران و در منطقه  

از اسرائیل تا عزرائیل  

بنیاد گرائی اسلامی و یهود ستیزی حسن داعی 

تحول یهود ستیزی در ایران   

همایش تهران و تلاش برای بازسازی لابی ضد جنگ حسن داعی 

رابطه حکومت ايران با جنبش ضد جنگ در آمريکا (بخش سوم) حسن داعی 

جلسه دیدار صلح طلبان آمریکائی با احمدی نژاد سپتامبر 2008 نیویورک  

رابطه حکومت ايران با جنبش ضد جنگ در آمريکا (بخش دوم) حسن داعی 

رابطه حکومت ایران با جنبش ضد جنگ در آمریکا (بخش نخست) حسن داعی 

پایه‌های مالی-سیاسی لابی رژیم ایران در آمریکا (بخش سوم) حسن داعی 

پایه‌های مالی-سیاسی لابی رژیم ایران(بخش دوم) حسن داعی 

پایه های مالی-سیاسی لابی رژیم ایران(بخش اول) حسن داعی 

ماجرای «معامله بزرگ» و گزارش اخیر اطلاعاتی آمریکا حسن داعی 

 

Iranian lobby 2005  ©
hassan.dai@yahoo.com